این ماده غذایی از خشک کردن چیکلی (به زبان ترکی(نردین) یا ترف محلی بدست میآید. کشک در آسیا بهخصوص در ایران و افغانستان و دیگر کشورهای همسایه ارزش بالایی دارد. این خوراکی در گونهها و رنگهای مختلف تولید میشود.کشک با حجم کم خود، یک مادهٔ غذایی است که در بر دارنده تمامی ویژگیهای شیر میباشد. کشک یک آنتی اکسیدان عالی و سرشار از کلسیم، چربی، نمک، پروتئین و ویتامین نیاسین است. میزان انرژی تولید شده با ۱۰۰ گرم کشک حدود ۱۰۵ تا ۱۲۰ کیلو کالری میباشد که میتواند به عنوان یکی از تأمین کنندههای انرژی مورد نیاز بدن در رژیم غذایی روزانه گنجانده شود.

کشک از دوغ تهیه میشود. کشک غالباً مزه ترشی در گاو و شیرین در گوسفند دارد و در غذاهایی مانند کله جوش، آش رشته ، کشک بادمجان و قروتو(غذای اصیل و محلی نردین )استفاده میشود. کشک یکی از چندین فراوردهٔ فرعی در تهیه کره است. روستاییان ماست را درون «مَشک» یا دوره(در زبان ترکی نردین)ریخته و با زدن پر، و تکان دادن آن، کرهاش را میگیرند. پس ازاینکه کره از ماست گرفته شد، چیزی که میماند همان دوغ است که یکی از نوشیدنیهای خوشمزهٔ ایرانی میباشد. در برخی از روستاهای ایران برای تهیه «کشک» این دوغ را در کیسهای میریزند و آب آن را میگیرند؛ چیزی که پس میماند، مانند ماست چکیده سفت است که به آن لچ که در ترکی نردین چیکلی یا دوجوش یا نیم جوش) گفته میشود و در آذربایجان (آذرشهر، عجبشیر و مراغه) «جُرتان» نامیده میشود. همچنین در مناطق کردنشین و لرهای لرستان «توف» و در مناطق لکنشین «شیراز» نامیده میشود. آن را به اندازهٔ یک گردو گلوله کرده و میخشکانند در روستای نردین آن را به شک قالب های مربع یا مستطیل به ابعاد ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر درست کرده و محیط باز و زیر تابش خورشید خشک می کنند و بدین ترتیب کشک بدست میآید. از جوشاندهٔ آب چکیده از کیسه دوغ، قره قوروت به دست میآید. لبنانیها این گلولهها را درون روغن زیتون نگهداری میکنند و به آن «لبنه» میگویند اگر دوغ را بجوشانند تبدیل به فراوردهای به نام «شور» یا «شیراز» یا «توف» میشود. همچنین برای درستکردن «پنیر»، پس از زدن مایه و بستنِ شیر، پنیر تازه را درون پارچهای میریزند تا آبش گرفته شود. از جوشاندن این آب «لور» بدست میآید.کشک در زبان فارسی دری، فارسی تاجیکی، ازبکی، ترکمنی و پشتو «قروت» و در ترکی «قروت» یا «جرتان» و در بلوچی «شیلانچ» گفته می